تعليم و تربيت با كيفيت براي همه كودكان

انسان از نظر اسلام موجودي شريف و با ارزش است. او جانشين خداوند بر روي زمين است «اني جاعل في الارض خليفه» (بقره/30) و روش 1ي اسلام 1 اين موجود بافضيلت، همان چيزي است كه در قرآن آمده است. فلسفه تربيت در اسلام، رشد همه جانبه شخصيت فرد و رسيدن به كمال عقلي است. خانواده و سپس مدرسه يكي از مهم ترين كانون هاي 1 و تربيت هستند. افراد در اين دو نهاد مقدس هم چنان كه از حقوقي برخوردارند، وظايف و و تكاليفي را نيز برعهده دارند كه به 1 و اثربخشي امر تعليم و تربيت كمك خواهد كرد و زمينه اي براي پرورش و سعادت روح و رسيدن به كمال فراهم خواهد نمود. در اين نوشتار با علم به فلسفه تعليم و تربيت اسلامي، تداوم آموزش كيفي براي همه 1، صرف نظر از سوابق آنان مورد بررسي قرار گرفته است.

اولويت ملي

برنامه درسي ملي بر اساس فلسفه تعليم و تربيت اسلامي به عنوان اولين و مهم ترين سند از مجموعه اسناد تحولي زير نظام هاي آموزش و پرورش است. رويكرد فطرت گرايي توحيدي به منظور تربيت به منظور تربيت انسان هايي متفكر و انديشمند، با ايمان، اهل علم و اخلاق در چهار عرصه ارتباط با خود، خدا، خلق و خلقت با محوريت ارتباط با خدا تدوين گرديده است.

در هزاره سوم دنياي الكترونيك و فراز و نشيب هاي زياد آموزش و پرورش، با اندكي تفكر و تأمل درباره چهار اصل پيشنهادي كميسيون تعليم و تربيت: يادگيري براي زيستن، يادگيري براي انجام دادن، يادگيري براي با هم زيستن، يادگيري براي زيستن؛ درمي يابيم كه اكنون دنياي تعليم و تربيت به سرعت متحول شده و كليت و جامعيت تربيت آدمي مدنظر است؛ چرا كه آموزش و پرورش ديگر محدود به دوران تحصيل در مدرسه نيست و اين فرآيند در تمامي ابعاد زندگي متأثر است.

تدوين سياست هاي محكم و قوي ملي براي اولويت دادن به بهبود يادگيري و تدريس، ضرورتي براي تضمين كسب مهارت و دانش لازم براي همه كودكان است. توانمندي دانشي، مهارتي و نگرشي كودكان امروز، براي زندگي در عصر حاضر و آينده با آگاهي از اصول و فروع دين، علاقه و انس با قرآن و نماز و همچنين آگاهي از حقوق و مسئوليت هاي فردي و اجتماعي، لازمه تعليم و تربيت باكيفيت براي همه كودكان است.